به دنبال ارسال هزاران نامه از سوی مردم كوفه و دعوت از حضرت امام حسين(علیهالسلام) براي رفتن به اين شهر و قيام عليه حكومت ستمگر يزيد بن معاويه، امام(علیهالسلام) پسر عموی خود، مسلم بن عقيل بن ابی طالب كه از شخصيت هاي برجسته و با تقواي زمان خود به شمار مي رفت را جهت ارزيابيِ ميزان وفاداري مردم كوفه به اين شهر فرستاد.
مردم كوفه اگرچه در ابتدا به گرمي از مسلم بن عقيل استقبال كردند، اما هنگامي كه عبيداللَّه بن زياد كه مردي سنگدل و بيرحم بود بر كوفه حاكم شد، كوفيان، فريبِ وعده هاي دروغين او را خوردند و به خاطر ترس و جهل، دست از حمايت امام حسين(علیهالسلام) كشيدند و مسلم را تنها گذاشتند.
در پيِ خیانت کوفیان، حضرت مسلم، فرستاده امام حسین(علیهالسلام)، تنها و بی یاور ماند و به دست عُمّال ابن زياد اسیر شد و به دستور آن حاكم پليد، از بالاي داُرالاماره به پايين انداخته شد و او را به شهادت رساندند.
